Çıplak Kız

[donjuan_88]

8 Haziran 1972’de, Kuzey Vietnam’da saklandıkları tapınağa bir Amerikan uçağından dört napalm bombası atıldı. Sağ kalan çocuklar, elbiseleri, saçları, vücutları yanık içinde, çığlıklar atarak kaçışırken, foto-muhabiri Nick Ut kendisine Pulitzer ödülünü getirecek olan bu kareyi çekti. Ortada, çığlık çığlığa koşan çıplak kız, Vietnam Savaşı’nın bütün dehşetinin simgesi haline geldi.

*Amerika’yı dünya kamuoyunun önünde mahkum eden bir simge...*

1982’de bir Alman gazeteci “resimdeki kızın” peşine düştü. Adının Kim Phuc olduğu ortaya çıktı. Bütün vücudu yandığı için Saigon’da 14 ay hastanede yatmış, yanık derisi ayıklanırken her seferinde acıdan bayılmıştı. İleri bir yaşta, kocasıyla gittiği Moskova dönüşü siyasî mülteci olarak Kanada’ya sığınmıştı Kim. O günlerde 34 yaşındaydı. Evliydi, 3 yaşında bir oğlu vardı. Astım ve şeker hastasıydı, sık sık migren krizi geçiriyordu. Vücudunda, her vesileyle azan, silinmek bilmez yaralar taşıyordu, cildi nefes alma yeteneğini kaybetmişti, ama “Ama ne talihliymişim ki yüzümde en küçük bir leke bile yok” diye avunuyordu.

*1995 senesinde Washington’da Vietnam Savaşı’nı anmak için bir tören yapıldı. Kim'de oradaydı. Kürsüde konuşurken, “O bombaları atan pilotla karşılaşsam, ona geçmişi değiştiremeyiz derdim ama bugün ve yarın, barışa hizmet etmek için elimizden geleni yapabiliriz.”

Salondan sessizce ayrılıyordu ki, eline bir kağıt sıkıştırdılar, göndereni işaret ettiler. Kim önce dönüp adama baktı. Orada öylece durmuş, eli ayağı titreyerek Kim’e bakıyordu.*

Sonra elindeki notu okudu Kim:

- Kim, O adam benim!

8 Haziran 1972 günü Vietnam’daki o mabede napalm atan uçağın pilotuydu John Plummer. Savaştan sonra yıllarca kendine gelememiş, ne yapacağını bilememiş, din adamı olmuş, “o küçük kızın” resmini gazeteden kesip her an cüzdanında taşımıştı. Kim bir an adama baktı, sonra kollarını açarak ona doğru koştu.

Hangisinin yarası daha derindi dersiniz?

(Alıntı)

[frhtyldz]

savaş en çok çocukları vurur

ve

savaş derin izler bırakır

____

iki üç... daha fazla vietnam yaratalım(ernesto che)

[BLaCk_DooM]

yazık yaa içim acıdı...

[yağmurkız]

yeri gelmişken bi slayt var izleyin derim.....



Amerika Seni Cok Seviyoruz!!!

http://www.herice.biz/mail/amerika/

[ibnülemin]

yağmurkız tarafından gönderildi

yeri gelmişken bi slayt var izleyin derim.....



Amerika Seni Cok Seviyoruz!!!

http://www.herice.biz/mail/amerika/

. evet .

[yaseemiin89]

içim burkuldu ya:(

[Rheuman]

Yazıklar olsun be.Bu hale düşürenlere...

[cizzy]

yazık yaa...

[çitlem_bik]

Allah'ım sen büyüksün . . . . .

[raix]

savaşın ceşitli komplikasyonları olur,bu kaçınılmazdır büyütecek bişey yok.Ama yürek burkan bir durum...!

[rock'n_selin]

yemin ederim okudum tüylerim ürperdi ne denir bilmiyorum takdir edilesi bir davranış...

[Metamosmoris.]

..
Bilmiyordun belki de
nerede olduğunu Vietnam' ın,
şimdi her öldüğün yerin,
yarıda kalmış çocukluğun orada yitirdi
sağduyu adına ne varsa,
-bilmiyorum neden, sen de bilmiyorsun-
orada sarıldın sahici bir silaha,
gölgelerle, ağaçlarla savaşıyorsun,
yollar, kayalar, taşlar ve rüzgar
ve tüten dumanı kendi ateşinin
ve senin olmayan bir ormanın sessizliği,
su, sıcak, yağmur ve kurşunlar,
kendi getirdiğin kurşunlar senin karşında şimdi
..

David Fernandez CHERICIAN

[tatlitanecik]

yazık...cok yazık.o kızada o pilotada

[eypctn]

çok etkileyici...

[baran_4747]

yer yüründe buna benzer kareleri hala görebilmek mümkün bize düşense sadece üzülmek yazık bize...

[us5]

Cok Etkileyici..

Aslinda ikisininde durumu cok kötü bir tarafta ömür boyu vicdan azabiyla yasayacak olan Pilot ve diger tarafta ise daha oyun cagindaki cocugun kendinden büyük bir olay yasamasi ve bunu ömür boyu hatirlayacak olmasi.
Ne yazik ki bu tür kareler hala günümüzde var ve bundan en cok hasar halan yine Cocuklarimiz..
En üzülmemiz gereken noktada galiba bu..

[sude0555]

yorum yapmakta bile zorlanıyorum artık bu kadar seyden sonraa

[doğa.]

yağmurkız tarafından gönderildi

yeri gelmişken bi slayt var izleyin derim.....



Amerika Seni Cok Seviyoruz!!!

http://www.herice.biz/mail/amerika/

AMeriKa Seni Çok Seviyoruuuuuuuuuuzz (!)
Ayrıca Anektod da çok etkileyici :((

[_şad_]

anglo-saksonların kurduğu bir devlet kültüründen ne olur ki!. amrirakan tarihi baştan sona katliamlarla doludur!. kıtayı ilk keşfettikleri gün başladılar kıyıma.. o günden 1900 lerin başına kadar 70 milyon kızıldereli katlettiler!. ki cumhüriyet kurulduğunda nufusumuz 13 milyondu.. düşünün artık rakamların büyüklüğünü!.

[kızılın_rengi]

donjuan_88 tarafından gönderildi

http://byfiles.storage.live.com/y1pw...nhvN0pIKlz0kpo

8 Haziran 1972’de, Kuzey Vietnam’da saklandıkları tapınağa bir Amerikan uçağından dört napalm bombası atıldı. Sağ kalan çocuklar, elbiseleri, saçları, vücutları yanık içinde, çığlıklar atarak kaçışırken, foto-muhabiri Nick Ut kendisine Pulitzer ödülünü getirecek olan bu kareyi çekti. Ortada, çığlık çığlığa koşan çıplak kız, Vietnam Savaşı’nın bütün dehşetinin isimsiz simgesi haline geldi.

*Amerika’yı dünya kamuoyunun önünde mahkum eden bir simge...*

1982’de bir Alman gazeteci “resimdeki kızın” peşine düştü. Adının Kim Phuc olduğu ortaya çıktı. Bütün vücudu yandığı için Saigon’da 14 ay hastanede yatmış, yanık derisi ayıklanırken her seferinde acıdan bayılmıştı. İleri bir yaşta, kocasıyla gittiği Moskova dönüşü siyasî mülteci olarak Kanada’ya sığınmıştı Kim. O günlerde 34 yaşındaydı. Evliydi, 3 yaşında bir oğlu vardı. Astım ve şeker hastasıydı, sık sık migren krizi geçiriyordu. Vücudunda, her vesileyle azan, silinmek bilmez yaralar taşıyordu, cildi nefes alma yeteneğini kaybetmişti, ama “Ama ne talihliymişim ki yüzümde en küçük bir leke bile yok” diye avunuyordu.

*1995 senesinde Washington’da Vietnam Savaşı’nı anmak için bir tören yapıldı. Kim'de oradaydı. Kürsüde konuşurken, “O bombaları atan pilotla karşılaşsam, ona geçmişi değiştiremeyiz derdim ama bugün ve yarın, barışa hizmet etmek için elimizden geleni yapabiliriz.”

Salondan sessizce ayrılıyordu ki, eline bir kağıt sıkıştırdılar, göndereni işaret ettiler. Kim önce dönüp adama baktı. Orada öylece durmuş, eli ayağı titreyerek Kim’e bakıyordu.*

Sonra elindeki notu okudu Kim:

- Kim, O adam benim!

8 Haziran 1972 günü Vietnam’daki o mabede napalm atan uçağın pilotuydu John Plummer. Savaştan sonra yıllarca kendine gelememiş, ne yapacağını bilememiş, din adamı olmuş, “o küçük kızın” resmini gazeteden kesip her an cüzdanında taşımıştı. Kim bir an adama baktı, sonra kollarını açarak ona doğru koştu.

Hangisinin yarası daha derindi dersiniz?

(Alıntı)

bu görüntüler bize yabancı değil..1 mayısda istanbulda taksime yürümek isteyen işçilerin üzerine üstelik kapalı alan olmasına rağmen işçilerin üzerine vahşice gaz bombaları atıldı..yani devlet,iktidar resmen işçileri öldürmeye teşebbüs etti..bu görüntüleri aramak için vietnama gitmeye gerek yok..burda da şavaş ve faşizm var....