Hz.Muhammed(sav)

[Bloody_Moon]

Allah Teala C.C ün bir hadisi kutsisi bizler için en büyük ölçüdür :

Ya Muhammed (s.a.v.) sen olmasaydın alemleri yaratmazdım ...

[-dev-]

*işçinin hakkını teri kurumadan verin*
*arabın arap olmayandan hiç bir üstünlüğü yoktur*
keşke kendine müslümanım diyen herkes peygamberimizn
binde biri kadar düşünebilse o her zamn halkla eşit yaşayan komuşusunu aç yatırmayan bir peygamberdi.(tüm peygamberler gibi)
SELAM OLSUN cehaletin içine bir ışık gibi doğan peygamberimize

NOT
hiç bir ideoloji dini inancın üstüne çıkabilecek kadar güçlü değildir.

[THERION]

Peygamberimiz. Öbür tarafta, bu dini koruyan Cumhuriyet ve Laiklik rejimlerini, önce bir vatanın kurtuluş mücadelesinden sonra devrimleriyle getiren, bu toprakların, milletin bağımsızlığı için ömrünü veren insanın alnından öpecek olan son peygamber ve de nihayet bizim peygamberimiz.

[GÖKHAN ÖZEN]

Doğuşu özlenen ve ilk insandan itibaren yolu gözlenen nebii...
Kıyamete kadar dünyayı aydınlatması için Hira'dan ufkumuza doğan sonsuz nur..

O'nun için ayrılış bir vuslat,bizim adımıza ise bir HİCRANdı!!!

[gitodanıtopla]

devlet adamları & siyasiler başlığı altına indirgenmesini kınadığım büyük din adamı.

[hayat aşığı]

Senin benim adımız silinir fakat hazreti muhammed mustafa (sav)'ün adı kaç asırdır hala ilk günkü gibi akıllarda.o o kadar yüce bir insandı ki peygamberlerin bile ümmetinden olmak istediği bir insandı..insan üstü bir varlıktı..ne yazık ki ona layık olamıyoruz...

[feyza55]

Abdullah bin Cübeyr -radıyALLAHu anh- anlatıyor:

Bir gün Efendimiz -sallalahu aleyhi ve sellem- bir grup sahabi ile yolda yürürken, onlardan birisi örtü ile ALLAH Rasulü’nü güneşten korumak istedi. Rasulullah -sallALLAHu aleyhi ve sellem-, bir kimsenin kendisine gölgelik yapmakta olduğunu fark edince ona hemen bırakmasını söyledi ve örtüyü alıp yere koydu. Ardından da:

- “Ben de sizin gibi bir insanım!” buyurdu. (Heysemi, IX, 21)

Şunu da unutmamak gerekir ki, ALLAH Rasulü -sallALLAHu aleyhi ve sellem- bir beşer olmakla birlikte herhangi bir kimse gibi de değildir. Şairin ifade ettiği gibi:

“Hazreti Muhammed -sallALLAHu aleyhi ve sellem- Efendimiz bir beşerdir, lakin diğer insanlar gibi değildir. Taşların arasında yakut ne ise ALLAH Rasulü de insanlar arasında öyledir.”

Muhammedun beşerun la kelbeşer

Bel hüve kel yakuti beynel hacer

[buz_kıZ]

Ne Mutlu Senin Gönlüne Düşene!






Ey en Sevgili'den lütuf Sevgili!.. Dudaktan dökülen sözle, kalemden süzülen satırların, sadra doğan muhabbetle olan sıcak bağını hesaba katarak, kelâmımın Senin katındaki aczi altında ezilerek şunları diyebilirim ki;

Sen latîf olan Allah (c.c)'ın, yerini kimsenin dolduramayacağı, paha biçilmez bir lütfusun bize. Sen lütufların en yücesisin, en güzelisin Sultânım! Bizi, Sen'in ümmetin olmakla şereflendiren Allah (c.c) Teâlâ'ya, yarattıkları adedince hamdolsun!..

[xhorde]

Muhammed ne peygamberdir ne delidir ne de deha!Sadece zamanının uyanık adamlarından biri.Ve iyi bir komutan hepsi bu!

[real_leary]

Alemlerin nur yüzlü efendisi

[monokotiledon]

Kelimelerin yetersiz kalacağı insan üstü varlıktır.Dünyaya son gelen Allahın elçisidir.

Allahım cennetinde nur yüzünü görmeyi nasip eder inşallah

[Sharm El Sheikh]

Muhammed aleyhisselama Habibullah denir.
İbrahim aleyhisselama Halilullah denir.
Musa aleyhisselama Kelimullah denir.
İsa aleyhisselama Ruhullah denir. Kelimetullah da denir.
Âdem aleyhisselama Safiyullah denir.
Nuh aleyhisselama Neciyullah denir.

Habibullah, Allahü teâlânın sevgilisi demektir. Çünkü en çok Onu seviyordu. Kâinatı Onun için yarattı.


Hazret-i İsa’nın müjdesi .:.: www.dinimizislam.com :.:.

[stv.m]

"SALLALLAHU ALEYHİ VESELLEM.."

YA RASULALLAH SANA ISLAK BİR BAKIS DA BEN OLSAYDIM ...


UMMETİ UMMETİ DEDİĞİN O BİCARE UMMETINIZ..
SELAM SANA NAZLI NEBI !!!


_________________________

peygamber efendımıze(sav) bol salavat cekelım arkadaslar ...

[matraxrecep]

ugurna kaınat yaratılmıs guzel ahlakı tamamlamak için gonderılmıs bır resul

[_NapolyoN_]

Seccaden kumlardı...

Devirlerden, diyarlardan

Gelip göklerde buluşan

Ezanların vardı!



Mescit mü’min, minber mü’min...

Taşardı kubbelerden Tekbîr,

Dolardı kubbelere “âmin!”



Ve mübarek geceler, dualarımız,

Geri gelmeyen dualardı...

Geceler, ki pırıl pırıl,

Kandillerin yanardı.



Kapına gelenler, yâ Muhammed,

-Uzaktan, yakından-

Mü’min döndüler kapından!



Besmele, ekmeğimizin bereketiydi,

İki dünyada aziz ümmet;

Muhammed ümmetiydi.



Konsun –yine- pervazlara güvercinler,

“Hû hû”lara karışsın âminler...

Mübarek akşamdır;

Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!



Şimdi seni ananlar,

Anıyor ağlar gibi...

Ey yetimler yetimi,

Ey garipler garibi;

Düşkünlerin kanadıydın,

Yoksulların sahibi...

Nerde kaldın ey Resûl,

Nerde kaldın ey Nebi?



Günler, ne günlerdi, yâ Muhammed,

Çağlar ne çağlardı:

Daha dünyaya gelmeden

Mü’minlerin vardı...

Ve bir gün, ki gaflet

Çöller kadardı,

Halîme’nin kucağında

Abdullah’ın yetimi

Âmine’nin emaneti ağlardı.

Hatice’nin goncası,

Aişe’nin gülüydün.

Ümmetinin gözbebeği

Göklerin resûlüydün...



Elçi geldin, elçiler gönderdin...

Ruhunu Allah’a,

Elini ümmetine verdin.

Beşiğin, yurdun, yuvan

Mekke’de bunalırsan

Medine’ye göçerdin.

Biz bu dünyadan nereye

Göçelim, yâ Muhammed?



Yeryüzünde riyâ, inkâr, hıyanet

Altın devrini yaşıyor...

Diller, sayfalar, satırlar

“Ebu Leheb öldü” diyorlar.

Ebû Leheb ölmedi, yâ Muhammed

Ebû Cehil kıt’alar dolaşıyor!



Neler duydu şu dünyada

Mevlidine hayran kulaklarımız;

Ne adlar ezberledi, ey Nebî,

Adına alışkın dudaklarımız!

Artık, yolunu bilmiyor;

Artık, yolunu unuttu

Ayaklarımız!

Kâbe’ne siyahlar

Yakışmamıştır, yâ Muhammed

Bugünkü kadar!



Hased gururla savaşta;

Gurur, Kafdağı’nda derebeyi...

Onu da yaralarlar kanadından,

Gelse bir şefkat meleği...

İyiliğin türbesine

Türbedâr oldu iyi.



Vicdanlar sakat

Çıkmadan yarına,

İyilikler getir, güzellikler getir

Âdem oğullarına!



Şu gördüğün duvarlar ki

Kimi Tâif’tir, kimi Hayber’dir...

Fethedemedik, yâ Muhammed,

Senelerdir.



Ne doğruluk, ne doğru;

Ne iyilik, ne iyi...

Bahçende en güzel dal,

Unuttu yemiş vermeyi...

Günahın kursağında

Haramların peteği!



Bayram yaptı yapanlar;

Semâve’yi boşaltıp

Sâve’yi dolduranlar...

Atını hendeklerden -bir atlayışta-

Aşırdı aşıranlar...

Ağlasın Yesrib,

Ağlasın Selman’lar!



Gözleri perdeleyen toprak,

Yüzlere serptiğin topraktı...

Yere dökülmeyecekti, ey Nebî,

Yabanların gözünde kalacaktı!



Konsun -yine- pervazlara güvercinler,

“Hû hû”lara karışsın âminler...

Mübarek akşamdır;

Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!



Ne oldu, ey bulut,

Gölgelediğin başlar?

Hatırında mı, ey yol,

Bir aziz yolcuyla

Aşarak dağlar, taşlar,

Kafile kafile, kervan kervan

Şimale giden yoldaşlar!



Uçsuz bucaksız çöllerde,

Yine, izler gelenlerin,

Yollar gideceklerindir.



Şu tekbir getiren mağara,

Örümceklerin değil;

Peygamberlerindir, meleklerindir...

Örümcek ne havada,

Ne suda, ne yerdeydi;

Hakkı göremeyen

Gözlerdeydi!



Şu kuytu cinlerin mi;

Perilerin yurdu mu?

Şu yuva -ki, bilinmez-

Kuşları Hüdhüd müdür, güvercin mi, kumru mu?

Kuşlarını, bir sabah,

Medine’ye uçurdu mu?



Ey Abvâ’da yatan ölü,

Bahçende açtı dünyanın

En güzel gülü;

Hâtıran, uyusun çöllerin

Ilık kumlarıyla örtülü!



Dinleyene, hâlâ,

Çöller ses verir;

“Yaleyl!” susar,

Uğultular gelir.

Mersiye okur Uhud,

Kaside söyler Bedir.

Sen de bir hac günü,

Başta Muhammed, yanında Ebû Bekir;

Gidenlerin yüz bin olup dönüşünü

Destan yap, ey şehir!



Ebû Bekir’de nûr, Osman’da nûrlar...

Kureyş uluları, karşılarında

Meydan okuyan bir Ömer bulurlar;

Ali’nin önünde kapılar açılır,

Ali’nin önünde eğilir surlar,

Bedir’de, Uhud’da, Hayber’de

Hakk’ın yiğitleri, şehîd olurlar...

Bir mutlu günde, ki ölüm tatlıydı,

Yerde kalmazdı ruh... kanatlıydı.



Konsun –yine- pervazlara güvercinler

“Hû hû”lara karışsın âminler.

Mübarek akşamdır;

Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!



Vicdanlar, sakat çıkmadan,

Yâ Muhammed, yarına;

İyiliklerle gel, güzelliklerle gel

Âdem oğullarına!



Yüreklerden taşsın

Yine, imanlar!

Itrî, bestelesin Tekbîr’ini;

Evliyâ, okusun Kur’ân’lar!

Ve Kur’ân-ı göz nûruyla çoğaltsın

Kayışzâde Osman’lar

Na’tını Galip yazsın,

Mevlid’ini Süleyman’lar!

Sütunları, kemerleri, kubbeleriyle

Geri gelsin Sinan’lar!

Çarpılsın, hakikat niyetine

Cenaze namazı kıldıranlar!



Gel, ey Muhammed, bahardır...

Dudaklar ardında saklı

Âminlerimiz vardır...

Hacdan döner gibi gel;

Mi’râc’dan iner gibi gel;

Bekliyoruz yıllardır!



Bulutlar kanat, rüzgâr kanat;

Hızır kanad, Cibril kanad;

Nisan kanad, bahar kanad;

Âyetlerini ezber bilen

Yapraklar kanad...

Açılsın göklerin kapıları,

Açılsın perdeler, kat kat!

Çöllere dökülsün yıldızlar;

Dizilsin yollarına

Yetimler, günahsızlar!

Çöl gecelerinden, yanık

Türküler yapan kızlar

Sancağını saçlarıyla dokusun;

Bilâl-i Habeşî sustuysa

Ezânlarını Dâvûd okusun!



Konsun –yine- pervazlara güvercinler,

“Hû hû”lara karışsın âminler...

Mübarek akşamdır;

Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!



Arif Nihat Asya

[wild_angel.18]

Onu söylemek, onu anlatmak için söylenen pek çok şey yetersiz kalıyor kaldı ki ne dersem gene de yeterli olmaz. Hele de burada.

Onun zamanında yaşayıp, onu görmek, onunla olmak herhalde şu zamanda yaşamaktan çok çok iyidir. Bu dünya da rast gelemedik ama İnşallah ona varmak nasip olur. Bizleri o üç yerden herhangi birinde karşılar ve tanır inşallah. Peygamber efendimize layık bir ümmet, Allah'a layık kullar olabilmeyi Rabbim nasip etsin inşallah..

[_NapolyoN_]

Peygamberin daha doğmadan babası, 6 yaşında annesini kaybetmiş...
Sonda dedesi, amcası...
Eşini...
Fatıma haricinde bütün çocukları...
Etrafında sarılabileceği herkes vefat etmiş...
Hiçbirine tam alışamadan...

Çünkü ona söylenmek istenen ''Senin tek dostun Allah''tı...

Ne kadar zorluk görsekte Peygamberi hatırlayıp içimizde ki isyankarı susturmak gerekir...

[MuRaT_34]

Gül kokulu, nur yüzlü Resulullah.

[Süper Manyak]

Hayatını kendimize örnek alırız inş